bericht van 22 februari 2005 :

Een hulpoproep voor het opvangcentrum van de Roemeense organisatie : " Laila dogs "
Een brief geschreven door Mevr. Oana Ungureanu

Beste Vrienden,

Mijn naam is Oana Ungureanu, ik ben van Bucarest en ik vertegenwoordig de stichting Laila en haar team, een vereniging zonder winstoogmerk, toegewijd aan de redding, rehabilitatie en plaatsing van zwerfhonden.

De Stichting Laila is wettelijk opgericht in 2OO3, maar wij hebben reeds reddingsoperaties opgezet voor dieren sinds 1998. Onze non-kill (die niet doodt) toevluchtsoord is opgetrokken dankzij persoonlijke fondsen en donaties in 2002.

Het begin van ons avontuur was confortabel. Wij hadden toen maar 3 à 5 honden in onze appartementen. Wanneer de burgemeester van Bucarest opdracht gaf alle zwerfhonden in Bucarest te doden, werden we overrompeld door het gebeuren. Sindsdien, werden we genoodzaakt een goedkoop terrein aan de buitenrand van Bucarest aan te kopen en beetje bij beetje hebben we er het toevluchtsoord opgebouwd. In het begin voelden veel mensen zich betrokken bij deze actie. Maar zij zijn tot het besef gekomen dat het niet zo eenvoudig is om zich te ontfermen over honden. Met als gevolg dat zij ons één voor één verlieten. Heden blijven er in het asiel nog 4 actieve personen en 5 vrijwilligers over.

Het toevluchtsoord is 1.800 m² groot. Op deze oppervlakte, slapen er plus minus 200 honden tijdens de nacht in 35 grote nesten. Iedere kooi is voorzien van een lange houten verhoog voor de honden. Ieder kooi heeft elektriciteit. Er bestaan ook 40 nesten voor twee honden elk. De andere honden slapen op verhoogde houten planken omdat er niet voldoende nesten zijn. Tijdens de dag zijn alle honden vrij op het terrein.

Wij hebben 430 honden waarvan de leefdtijd varieert van 10 dagen (soms laten mensen de honden op deze leeftijd achter vóór het asiel) tot 15 jaar. Alle puppies, de heel oude honden en de ernstige gevallen worden in een afzonderlijke ruimte, speciaal voor hen gehouden. Een afgescheiden deel van deze ruimte dient als kleine kliniek met een operatietafel en een catederstaander om een infuus omhoog te hangen. Er is ook een kleine badkamer voorzien voor de honden. Alle teefjes zijn gesteriliseerd. Helaas hebben we niet kunnen overgaan tot het vaccineren in 2003, bij gebrek aan middelen. Desondanks zijn er toch geen dodelijke ziektes opgetreden.

Iedere hond heeft zijn persoonlijk verleden. Helaas zijn al deze verhalen triest. Soms zo afgrijselijk dat je ze moeilijk kan voorstellen.

Het overkomt ons dikwijls een hond te redden, amper twee minuten voordat de "beenhouwers" van de overheidsasielen hen zouden doden met een magnesium-sulfaat injectie rechtstreeks in het hart, zonder enige verdoving.

De winter 2000-2001 was zeer streng. Het was een uitzonderlijk koude winter, met temperaturen van bij de 23°C onder nul en ik was de vervangende dokter in het asiel, gelet dat geen enkele dierenarts in deze barre temperaturen wenste te werken in ons toevluchtsoord. Ik heb geen geneeskundige studies genoten, maar ik was genoodzaakt om veel bij te leren over vele ziektes. Na mijn werk om 19 uur, ging ik alle dagen naar het asiel, veelal bleef ik tot middernacht. Op deze manier kon ik vele dieren redden ondanks de kou. Dagelijks heb ik antibiotica en vitaminen injecties toegediend. Eénmaal per week vaccineerde ik alle honden met vitaminen C, E en een vitaminen complex B. Dagelijks diende ik een vijftigtal injecties toe. Ik was alleen en de winter was verschikkelijk koud. Momenteel hebben we een dierenarts die twee maal per week komt. Dat is niet voldoende voor 400 honden, maar we hebben niet de middelen om extra dierenartskosten te betalen en geen enkele wenst het werk gratis te verrichten.

Helaas, worden we geconfronteerd met de harde werkelijkheid dat wij niet alle honden kunnen redden en behouden. Het is heel moeilijk voor ons en het kleine aantal hondenliefhebbers in Roemenië om voor al deze kosten alleen te staan. Iedere week stijgt de prijs van het voedsel, 4 keer per maand krijgen de honden droogvoer. Andere dagen, eten zij een prakje van brood gemengd met kippenkarkassen, overschotten van bij de slagers, worsten. Tijdens de winter moeten we twee porties per dag per hond voorzien, zodat zij kunnen overleven in de barre koude. Om al deze redenen, hebben wij werkelijk jullie hulp nodig en maken hierbij een wenslijstje op:

• vaccins voor parvovirus, hondsdolheid, polivalent ;
• verdovingsmiddelen : ketamine en neurokalmeringsmiddelen ;
• interne en externe antiparasitaires ;
• réhydratanten ;
• ontstekkingremmers : dexamethazone, phenazone, indometacine ;
• zalf voor de ogen, verzorgingslotions voor de ogen en medicinale zalven en druppels ;
• breed spectrum antibiotica ( amoxiline, doxycyline) ;
• voedingssupplementen voor puppies ;
• Frontline ( spray of spot-on )
• drontal,cestal + tables ( voor parasiete darmklachten )
• Vitaminen : A, B6, B12, complex B et C
• Operatie instrumenten ;
• Messen en chirugische messen ;
• Allerlei materiaal om gesteriliseerde honden te markeren – leibanden, halsbanden
• Verbanden
• Handdoeken, dekens ;
• Shampoo en antivlooien zepen ;
• Ontsmettingsprodukt voor het asiel
• Jassen voor honden tijdens de winter ;
• A.u.b. indien u een deken, een overschot aan shampoo voor honden, een overschot aan verbanden, een oude leiband of een oude halsband, een oude hondenmand, een oude mantel, indien u enkele overschotten heeft aan medicatie, stuur het ons op, want we hebben ze werkelijk nodig. Maar boven alles hebben we nood aan financiële hulp om eten te kopen.